--> واين هنگام به مدينهء طيبه نزديك شدند وبه حالتي متحير وواله راه مىسپردند كه تصور نمىتوان كرد . وچون به منزل عشرين درآمدند وبه مدينهء رسول خداى نزديك شدند واز مجاورت حضرت سيّد الشهدا بعيد افتادند وآن روزگار را به خاطر آوردند ، بيشتر به اندوه وزارى واضطراب وبىقرارى اندر شدند وتمامت مصائب جهان بر ايشان هجوم آورد وبليات ومصيبات روز عاشورا تازه شد . 1 - 1 . [ اين اخبار در رياحين الشريعة ، 3 / 199 - 200 ، 201 ، 203 تكرار شده است ] . 2 . [ در رياحين الشريعة جمله اينطور آمده است : عرض كرد : آن به كربلا وآن راه ديگر به جانب مدينه ] . 3 . يا حُداتي : حُداة : جمع حادي ، يعنى ساربان شتر . 4 . امروز پدرم على مرتضى شهيد شد . امروز است كه سوگ وماتم بر حضرت زهرا وارد شد . 5 . دواج ( بروزن غراب ورمان ) : بالا انداز ولحاف را گويند . 6 . اجمال ( جمع جمل ) : شترسوارى . 7 . سلام بر كربلا وساكنان آن كه ناموس الهى در آن قبه‌ها آرميده است . ارواحى كه از أزل تقديس شده واز آب‌هاى گواراى بهشتى چكيده‌اند . 8 . آرامگاه جوانانى كه خدا را پرستش كردند وسپس آرميدند . آرميدن شباهنگام در صحراها ودره‌ها . بارگاهى بر مضاجع آنان افراشته شد كه پيكر تر وتازهء آنان را در برگرفته است . قبور آنان هم‌چون قصور بلندپايهء زيارتگاه شد ودر أطراف آن صحن وآستانهء وسيع پديدار گشت . اگرچه بمانند شمشير فروزانى كه در غلاف شود ، در زير طبقات خاك مدفون شدند ، ولى به بوستان‌هاى دائمي نقل‌مكان كردند واز عذاب الهى در پناه نعيم جنت جاودانى آسودند . آيا از آشاميدن آب فرات بر حسين بخل بورزند با آن‌كه بر سگ‌ها مباح وحلال است ؟ قلب من بر حسين هميشه ملتهب وجوشان است وچشم من همواره بر أو گريان . اشعار آن حضرت به تمام وكمال در صفحهء 470 و 471 گذشت . سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت زينب كبرى عليها السلام ، 2 / 495 ، 497 - 504 ، 505 - 518 اكنون گوييم ، چون در اين اخبار به تأمل بنگرند وبه مراتب ومقامات دختر أمير مؤمنان ويادگار سيّد المرسلين صلوات اللَّه عليهم أجمعين را نظر كنند ، معلوم شود كه داراى چگونه رتبت ومقامي است كه با مقام ولايت برابر است . همانا اين مظلومه مدتي در همين كوفه در مقام سلطنت وخاندان خلافت وامارت روز مىگذاشت . به ناگاه گردش روزگار ومشاياى 1 حضرت آفريدگار چنان اقتضا كرد كه أنواع مصايب عظما ونوايب عميا 2 ودواهي دهيا بر اين مخدره كبرى فرود آيد . از جوار جدّ بزرگوار بيرون شود وبه دشت نينوا با آن‌گونه اعدا دچار شود وبرادرش امام حسين حجت خداى را با أولاد وأقارب آن‌گونه كشته وبه رنج عطش وگرسنگى وآشفتگى مبتلا وبه نالهء أطفال بىپدر وزنان بىشوهر وپردگيان خونين‌جگر در چنان بيابان هايل وآن شب يازدهم بدون يار ومعين ومنزل ومأوى همه برهنه وعريان وعليل وبينوا وآن كشتگان دشت نينوا وآن شقاوت اشقيا وطعن وضرب تازيانه ونيزه‌ها بگذراند . وچون روز برآيد ، از يك سوى أجساد كشتگان را به آن حال نگران وروزگار بازماندگان را به آن -